گرامی باد ياد شهــدای روز جهانی زبان مادری

0
142
روز بيست و يکـم فوريه سال ۱۹۵۲ميــلادی شهرداکا شاهـــد تظاهراتی وسيـع و آرام  بود که بوسیله ارتش پنجاب بخاک و خـون کشيده شـد. تظاهرکنندگان به حمايت از زبانِ مادری خويـش و در اعتراض به تصميم محمد علی جناح و حکام پاکستانِ غربی مبنی بر رسمی کردن زبان اردو و تحميـل آن بـر سرزميـن تاریخی بنـگال بپاخاسته بودنـد۰
درهمان روز ارتش اشغالگر پنجاب به طـرف تظاهرات آرام مردم داکا  آتش گشـود که درنتيجه پنج دانشجـوی تظاهرکننـده  به نامهای عبدالســلام، رفیق الدین احمــد، صوفی الرحمـن ، ابوالقاسم برکـت و عبدالجبـــار شهيد و دهها نفــرديگـر زخمی شدنــد. به همين دليل  روز خونین ۲۱ فوريه در تاريخ سرزمين بنگال ( بنگلا ) ماندگارشــد۰
تاريخ کوتاهِ کشـور انگليس ساخته پاکستان  مملو ازفجايع تکان دهنده،  جنايات ضد بشـری و جرايم جنگــی است. پس از جنـگ جهانی دوم درچهاردهـم ماه اوت ۱۹۴۷ ميلادی کشوری بنام « پاکستـان » تاسيـس شـد که در وهله اول شامل پنجاب، بخشهايی از سند ( پاکستان غربی ) وسرزمين بنگال ( پاکستان شرقی ) بــود. با ناديده گرفتن تاريخ بنگال و بدون آنکه از مردم بنگال سـؤال شـود نام « پاکستان شـرقی » بر سرزمين تاريخی آنان گذاشته شـد
لازم به ذکر است که استقــلال بلوچستـان روز يازدهم اوت همان سال  رسما اعلام شـده بود۰ يعنی سرزمين بلوچستــان جزئی ازکشورتازه تاسيس پاکستــان نبود۰ هشت ماه بعد از اعــلام آزادی بلوچستــان ارتش اشغالگرپاکستـان غربی در ماه مارس ۱۹۴۸میلادی با حمایت مستقیم ژنرالهای انگلیسی به بلوچستــانِ آزاد هجوم آورد وبدنبال جنگی خونین آنرا به اشغـال خود در آورد۰
عـلاوه بر تغييـر نام سرزميــن تاریخی بنگال محمد علی جناح  در ماه مارس ۱۹۴۸ميلادی خودسرانـه اعلام کرد  که زبانِ اردو زبانِ رسمی پاکستـان غربی و پاکستان شرقی است۰مردم صلـح دوسـت و آزاديخواه بنگال با اين تصمیم خودسرانه شديدا مخالف کرده  اردو را بعنوان زبان رسمی خویش قبول نکردنـد وبا اتحاد یکپارچه مانع آن شدند تا زبان مادری شـان ناديده گرفته شـده يا اينکه در سرزميــن بنگال زبانِ دوم شـود۰ 
زبان اردو با تاريخ کوتاه ۲۰۰ ( دويست )  ساله خود ترکيبی از زبانهای هنـدی، عربی، انگليسی و پارسی است. اين زبان  فاقد چنان ريشه تاريخی است تا به يک ملـت ربط داده شود. اردو زبان هيچ ملتی نيست۰ در صورتيکه زبان تاريخی بنگالی با وجـود مـردم بنگـال گره خورده و زبان مادری آنهاست۰
دهه ها قبل از تاسيس کشــوری بنام پاکستان زبان و ادبيات زبان بنگالی چنان پيشرفته و غنی بود که پروفسور مشهور بنگال « رابنــدر ناتـھــ ٹـاکـور»  (۱۹۴۱ ـ ۱۸۶۱)  در سال ۱۹۱۳ ميلادی برنده جايزه ادبيات نوبل شــد. پروفسور  « رابنــدر ناتـھــ ٹـاکـور» اولين برنده جايزه ادبيات نوبـل از قاره آسيــا بود۰
بدنبال فاجعه روز بيست و يکم فوريه ۱۹۵۲ميلادی  در داکا مبارزات آزاديخواهانه مردم متمدن و صلح دوست بنگال گسترش يافـت۰ دهها ميليون بنگالی بپا خاسته و خواهـان استقـلال شدنـد. با شدت گرفتن جنبش استقلال طلبی بنگال  ژنرالها و سربازان ارتش اشغالگر پاکستان غربی که پنجابی بودند به کشتار بيرحمانه  مردم پرداخته ومرتکب جنايات جنگی هولناکی شدنـد.اگرچه حکام خودسرپاکستان غربی می خواستند سرزمين تاريخی بنگال را با نام « پاکستان شرقی » زير سلطه خونين پنجاب نگه دارند اما چنين نشــد۰
مردم بنگال بارهبری مدبرانه  شيخ مجيب الرحمن و کمک به موقع هندوستـان موفق شدند تا ارتش اشغالگر پاکستان را در سال ۱۹۷۱ميلادی شکسـت داده و به  استقــلال برسنــد. سپس نام « بنگلادش » را رسما بر سرزمين اجدادی خود گذاشته و زبان بنگالی که از شـربيگانگان نجات يافـت زبان رسمی، آموزشـی و اداری بنــــگلادش شـــــد۰
به پاس خون شهــدای بيست و يکـم فوريه و برای حفـظ زبانهای مـادری  سازمان آموزشـی، علمـی و فرهنگـی  ملل متحـد (یونسکــو) پيشنهاد رسمی دولت بنگلادش را مبنی بر اعلام بيست و يکم فوريه بعنوان روزجهانی زبان مادری در ماه نوامبـرسال ۱۹۹۹ پذيرفت و روز شهـادت دانشجويان بنگلادشی را روز جهانـی زبان مادری نامگذاری کــرد۰
ياد شهــدای روز جهانی زبان مادری گرامی باد
آزات ءُ آباد بات گنجيــــں بلوچستـــــــــان
پروشت ءُ پروش باتنـــت ايران ءُ پاکستان
محمد کريم بلــــوچ

 

Comments

comments

‎ثبت نظر