نامه محمد نظری زندانی اعتصابی رجایی‌شهر در ۸۱مین روز اعتصاب غذا

0
672
محمد نظری را فراموش نکنیم

مروفایتی: محمد نظری زندانی سیاسی کورد که 81 روز از اعتصاب خود را با سکوت مطلق رسانه ها، فعالین و سازمانهای حقوق بشری طی می کند، از داخل زندان رجائی شهر نامه ای منتشر نموده است.

این نامه در صفحه فیسبوک شخصی روزنامه نگار کورد، شاهد علوی منتشر شده است:

متن نامه:

آهای مردم
بی کس‌ترین زندانی این شهرم! شهری که با نام زندانش عجین شده است، با عجایب، شهری که ۸۱ روز از اعتصابم می‌گذرد اما هیچ گوش شنوا و دست یاری دهنده‌ای از آن برای من نمانده است.

محمد نظری هستم، ۲۴ سال است که در پشت میله‌های زندان از مهاباد و ارومیه تا همین زندان رجایی شهر و هر روز بی‌کس‌تر از روز پیشش و تنهاتر شده‌ام. پدر و مادر و برادرم رهسپار گورستان بوکان شده‌اند و جز شما مردم کسی را ندارم. ۸۱ روز از اعتصابم می‌گذرد. اعتصابی برای خواسته‌ای ساده. خواسته‌ام نه آزادی و نه مرخصی بلکه اجرای قانون است. قانونی که با اجرای آن ۴ سال و نیم پیش باید آزاد می‌شدم ولی دستهای نامریی قدرت و امنیت از اجرای این قانون (مواد ۱۰ و ۹۹ و ۱۲۰ و ۷۲۸ از قانون مجازات اسلامی جدید) درباره من جلوگیری می‌کنند. حال پس از ۲۴ سال زندان و در عین تنهایی و بی‎کسی هیچ راه دیگری جز اعتصاب برایم نمانده است.

کجایید مردم؟
مرا به خاطر بی‌کسی‌ام به حال خود مگذارید. فرق من با آرش صادقی که بیش از ۷۰ روز گرسنگی کشید در چیست جز این‌که که او پدر و همسری داشت و شما مردم را، اما من هیچ کسی ندارم. پدر، مادر و برادرم که سال‌هاست در گورستان بوکان خوابیده‌اند و مرا اگر دست یاری گری باشد شمایید که تنها تکیه گاه و امیدم هستید.

مرا کمک کنید، کمک کنید صدایم شنیده شود که اکنون چیزی جز مرگ برای رها شدن از این عذاب زندان و اعتصاب برایم نمانده است.

کمکم کنید برای رسیدن به حق قانونی آزادی که از من دریغ کرده‌اند. جز این اگر باشد بر اعتصابم می‌مانم تا با مرگ رهسپار گورستان بوکان شوم که جز آنجا هیچ جایی و هیچ کسی برایم نمانده است.

محمد نظری
چهارشنبه ۲۶ مهر
«زندان رجایی شهر»

*توضیح: این متن را امروز صبح یکی از زندانیان هم‌بند محمد نظری با تقریر محمد نظری نوشته است و پس از گرفتن امضای او بر متن دستنویس، در ملاقات کابینی زندانیان سیاسی رجایی شهر با خانواده، به دست ما رسیده است.