فرماسیون تخریب گورستان ها در ایران

0
193

گزارش احسن حسن پور و ش.ل
وکلای دادگستری

فاشیسم حتی به مردگان رحم نمی کند .این عبارت ،توصیفی پست مدرنیستی از فاشیسم است که می تواند بهترین توصیف برای دولت ایرانی باشد ،فاشیسمی که حتی به مردگان رحم نمی کند.
دولت ایرانی در شکل کلاسیک خود (سلسله های سلطنتی) تا دولت مدرن (سلطنت مشروطه و جمهوری آخوندی )،ماهیتا یک گروه مافیایی بوده است که جز تامین منافع گروه مافیایی ،هیچ هدفی نداشته است و در راه تامین منافع و بقای مافیا ،هدف استفاده از هر نوع وسیله ای را توجیه کرده است. این دولت نه هیچ گاه تابع عقلانیت مدرنیستی بوده است نه هیچ گاه یک دولت ایدئولوژیک بوده است.
جوهر دولت ایرانی، ابزاری در خدمت منافع گروه مافیایی است که گاه به شکل عریان در تاریخ نمایان شده است
و گاه به شکل دولت مدرن همان گروه مافیایی در پوشش نهادهای سیاسی و دموکراسی صوری و تقلبی به حیات خود ادامه است.
دگرستیزی به عنوان یک سیاست ثابت در تمامی اشکال دولت ایرانی از سلسله های سلطنتی تا جمهوری آخوندی استمرار داشته است. دولت ایرانی همواره اغیار گفتمانی خود را شناسایی،دسته بندی ،آسمیله ،سرکوب ،طرد و حذف کرده است.طرد و حذفی که به هیچ چهارچوبی محدود نبوده است و حتی به نمادها و نشان ها نیز رحم نکرده است و درصدد حذف و محو آنها برآمده است. گورستان از جمله این نمادها و نشان ها است .

۲-مرده سوزی ،مرده خواری ،تخریب گورستان ها در هر دو سنت سیاسی پارسی و حاکمان به ظاهر اسلامی دارای سابقه تاریخی می باشد. پادشاهان ایرانی در هتک حرمت جسد ،مثله کردن و …به هیچ حدود اخلاقی مقید نبوده اند . در سنت حاکمان اسلامی نیز تنها قبر مسلمان دارای حرمت می باشد که امری سلیقه ای و مستعد تفسیر است. از لحاظ تاریخی خلیفه سوم در قبرستان یهودیان دفن شده است که نوعی بی حرمتی و هتک حرمت می باشد .
همین سنت مرده خواری و مرده سوزی و تخریب گورستان ها از دولت های کلاسیک به دولت مدرن منتقل شده است و دولت مدرن ایرانی در این سنت تجدید نظری اومانیستی ،انسان گرایانه و انتقادی نداشته و همچنان آن را به عنوان یک سنت مشروع سیاسی ،لازم و حیاتی حفظ کرده است اما دولت مدرن ایرانی در اجرای این سنت با یک مشکل جدید مواجه شده است و آن هم مسئولیت بین المللی دولت ،التزام به رعایت حقوق بشر و التزام به رعایت حقوق اقلیت های اتنیکی ،زبانی و مذهبی می باشد.
تخریب گورستان ها امروزه به عنوان یک جنایت،موجب مسئولیت بین المللی دولت و حق دادخواهی و مطالبه خسارت و تقاضای اجرای مجازات عاملین را برای قربانیان به همراه می آورد.
جمهوری اسلامی برای اینکه بتواند همزمان سنت مرده خواری و مرده سوزی و تخریب گورستان ها را در شکل جدید و مدرن خود ادامه دهد اما در عین حال اسناد و مدارک و شواهد و دلایل کافی برای انتساب عمل مجرمانه به وی و احراز مسئولیت حقوقی و کیفری وجود نداشته باشد از شکل ها و فرماسیون های جدیدی استفاده کرده است که تاکنون به طور ویژه و مستقل مورد توجه قرار نگرفته است.

یکی از سیاست های جمهوری اسلامی تخریب آرامگاه و گورستان شخصیت های مخالف نظام می باشد که در این مورد برای آنکه بتواند هم گور یا گورستان خاصی را تخریب کند و در عین حال انتساب عنوان مجرمانه به دولت ممکن نباشد از گروه های فشار و لباس شخصی ها استفاده کرده است به همین جهت همواره اخباری منتشر می شود که سنگ قبر اشخاصی مانند احمد شاملو و گلشیری و …تخریب شد. این تخریب ها در شکلی خودسرانه و همراه با سکوت دولت انجام می گیرد حال آنکه هرکسی کمترین شناختی از ارگانیسم قدرت در ایران داشته باشد به خوبی می داند که چنین اعمالی خارج از اقتدار دولت واقع نمی شود بلکه امری سیستماتیک است و با حمایت ضمنی دولت واقع می شود.

جمهوری اسلامی همواره مانع برگزاری سالگردها و بزرگداشت شخصیت های که در گورستان ظهیرالدوله دفن شده اند گردیده است در این مورد خاص نیز جمهوری اسلامی این سیاست مرده ستیزی را در یک قالب و فرماسیون حقوقی اعمال کرده است و مدعی شده است که چون آرامگاه ظهیرالدوله ملک شخصی یا وقفی می باشد عدم برگزاری این مراسم ها به دلیل عدم موافقت مالک یا متولی موقوفه می باشد و سیاست مرده ستیزی خود را در این پوشش اعمال کرده است.

تخریب گورستان بهاییان در ایران نیز یکی از سیاست های مرده ستیزی در جمهوری اسلامی می باشد که از مصادیق جنایت علیه بشریت می باشد و یک شکل از نسل کشی می باشد. در این مورد نیز جمهوری اسلامی برای آنکه بتواند سیاست مرده ستیزی خود را انجام دهد و در عین حال از مسئولیت مبرا باشد و جرمی به وی منتسب نشود،این سیاست را در شکل حقوقی اعمال نموده است یک نمونه قابل ذکر تخریب گورستان بهاییان در روستای حسن آباد سنندج می باشد. در این کیس ظاهرا اداره منابع طبیعی دعوی حقوقی علیه یک شهروند بهائی اقامه نموده است و مدعی گردیده که در اراضی ملی برخلاف قانون و بدون مجوز غسالخانه بنا شده است .دادگاه بدون توجه به دلایل و مدافعات خواندگان حکم به تخریب غسالخانه صادر نموده است و رای توسط واحد اجرای احکام اجرا شده و گورستان بهاییان تخریب گردید در این مورد نیز سیاست مرده ستیزی در یک قالب و پوشش حقوقی اعمال شده است که اثبات سیاست مرده ستیزی با توجه به این شیوه خاص حقوقی و فقدان دلایل و شواهد امری صعب و دشوار می باشد.

جمهوری اسلامی سیاست مرده ستیزی خود را متوجه گورستان اهل سنت نیز نموده است شکل و قالبی که جمهوری اسلامی از آن استفاده می کند استناد به ضوابط شهرسازی و حفظ سلامت شهروندان و جلوگیری از آلودگی و ورود ضرر به بهداشت عمومی می باشد. در تخریب گورستان مردمان اهل سنت معمولا استناد شده است که این گورستان ها حداقل فاصله از شهر ها را رعایت نکرده اند یا آنکه مدت زمانی که یک آرامگاه باید حفظ شود سی سال است یا آنکه حفظ یا توسعه گورستان باعث ورود ضرر و آلودگی و تهدید علیه بهداشت می باشد به تخریب گورستان اهل سنت اقدام نموده است.

نظرات