با گسترش مهاجرت، کشورهای اروپائی با موج گسترده ای از ناهنجاریهای اجتماعی روبرو گشته اند

0
601

روژی کورد: همانطور که سیاستمداران در آمریکا و در سراسر جهان، هفته گذشته به محکوم کردن اظهارات نقل شده از سوی رئیس جمهور آمریکا دونالد ترامپ، که برخی کشورهای آفریقایی را به “کشورهای چاه مستراح” تشبیه کرده بود، واکنش ضعیفی داشتند، نشان از اینست چگونه موج های سیاسی مهاجرت دمیدن گرفته است.

در گزارشی که فاکس نیوز منتشر کرده است، آمده است، اروپا قاره ای است که رهبرانش زمانی که در محکومیت رییس جمهور آمریکا، سخن می گوید، خوشحال می‌شوند، اما با اینوجود سکوت هفته گذشته قابل توجه بود – با نیویورک تایمز توصیف “سکوت در بخش های وسیع اتحادیه اروپا، به ویژه در شرق، طنین انداز می‌شود و قطعا هیچ گونه همسرایی در محکومیت وجود ندارد.”

اما قاره ای که از شورش پوپولیستی که هنوز همانند شبح در پارلمان و در خیابان هایش وجود دارد، رنج می برد. بسیاری از سیاستمداران اروپایی هنوز با جریان ورودی کشورهای در حال توسعه و یا مبارزه برای زندگی سیاسی خود مبارزه می کنند.روپا از سال ۲۰۱۵ تا کنون با بحران مهاجرتی در سراسر قاره مواجه شده است، زمانی که آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، مرزهای آلمان را به سمت پناهندگان سوری باز کرد و به آلمانی ها گفت: [ما می توانیم این کار را انجام دهیم]
آلمان
در حالی که مرکل در سراسر جهان مورد تشویق قرار گرفت – و بلافاصله با توجه به زمان بخصوصی – پناهندگان و مهاجران اقتصادی از کشورهای دیگر، همراه با موج حملات تروریستی و سایر جنایات و مشکلات اجتماعی، به قاره وارد شد. تعداد نظرسنجی مرکل، او را مجبور کرد تا حق را برای دلجویی از احساسات ضد مهاجرین تغییر دهد.

در دسامبر سال ۲۰۱۶، او تحت عنوان “ممنوعیت حبس” تحت فشار قرار داد و قول داد که افزایش مهاجرت سال ۲۰۱۵ “نمی تواند، نباید و نباید تکرار شود”.

با این وجود، حزب دموکرات مسیحی او (CDU) در انتخابات ماه سپتامبر در انتخابات شرکت کرد، در حالیکه آلترناتیو ضد مهاجرت برای آلمان (AFD) افزایش یافت و زن چند سال پیش به عنوان “سرپرست جهانی آزاد” زندگی سیاسی جنگیدن را کنار گذاشت و حزب او اکنون به نظر می رسد که شرکای سابق ائتلاف مخالف، سوسیال دموکرات های چپ (SDU) را متقاعد می کند تا ائتلاف دیگری را تشکیل دهند و او را در قدرت نگه دارند.

یک پیش نویس اولیه یک معامله بالقوه ائتلاف شامل یک بسته سخت افزاری تقریبا ۲۰۰۰۰۰ پناهنده در سال است – کاهش قابل توجهی از بیش از یک میلیون پناهنده ای است که در سال ۲۰۱۵به کشور وارد شد – نشان می دهد که مهاجرت یک عامل تعیین کننده در اینکه آیا مرکل نجات پید کند.

اروپای شرقی

کشورهای دیگر، به ویژه در اروپای شرقی، چندین سال طول کشید تا خط مشی مهاجرت را از دست بدهند. لهستان، جمهوری چک و مجارستان به ویژه در مورد اعطای حق حاکمیت خود به مقابله با مسائل مربوط به مهاجرت، به رغم مخالفت با E.U.مقامات مجارستان یک حصار مرزی را در میان تعدادی از اقدامات امنیتی مرزی احداث کرده است. ویکتور اوربان نخست وزیر مجارستان، تبدیل به یک بازیگر محبوب شده است، که با استفاده از زبانی که به نظر می رسد ترامپ را تقریبا خجالت زده کرد. اوربان در مصاحبه ای با بیلد آلمان به برخی مهاجران اشاره کرد و “مهاجمان مسلمان” و چند فرهنگی را “یک توهم” نامید.

او گفت: “اگر شما توده های مهاجران غیرمجاز را از خاورمیانه به کشور خود ببرید، واردات تروریسم، جرم و جنایت، ضد یهودی و هوموفوبیا می کنید. اوربان همچنین به حملات دسته جمعی جنسی در حوادث سال نو ۲۰۱۵ در کلن، آلمان اشاره کرد و همچنین مشکلات دیگری را که به موج مهاجرت خاورمیانه مربوط می شود، اشاره کرد.

“[در مجارستان] هیچ محله یهودی نشین وجود ندارد و هیچ منطقه ای برای رفتن وجود ندارد، صحنه هایی مانند شب سال نو در کلن و تصاویری از کلن عمیقا ما مجارها را تحت تاثیر قرار داد. ” “من چهار دختر دارم من نمی توانم فرزندانم را در جهانی بزرگ کنم که در آن چیزی شبیه کلن اتفاق می افتد. “

در حالیکه اوربان شاید از رهبران سرسخت اروپائیان است که سخن گفته است، و دیگر رهبران معتدل بیشتر به جهت اوربان و ترامپ متمایل شده‌اند.

فرانسه، انگلستان

در اوائل ماه مه میلادی، زمانی که امانوئل مکرن، رئیس فرانسه، به راحتی در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه با زدن ضربات پنالتی، به جناح راست ماریان لپن و سیاست‌های ضد مهاجرت در انتخابات پیروز شد، و دنیا را به شدت تحت تاثیر قرار داد. پیروزی راحت ماکرون که توسط بسیاری از تحلیلگران به عنوان نشانه ای از این واقعیت است که موج پوپولیستی به ظاهر غیر قابل توقف در سال ۲۰۱۶، که جهان برکسیت و رئیس جمهور ترامپ را بوجود آورد در نهایت سقوط کرد.

اما ماکرون یک رویکرد آغوش باز به مهاجرت را رد کرد و تلاش کرد زمین میان مرکلیسم و اوربانیسم را پیدا کند. او در یک سخنرانی سال نو، اعتراف کرد: “ما نمی توانیم همه را خوشحال کنیم، و ما نمی توانیم بدون قوانین کار کنیم.”

ایتالیا

در آنجا، جنبش پنج ستاره پوپولیستی نظرسنجی ها را ارئه می دهد، گرچه عدم تمایل خود برای تشکیل یک ائتلاف (و با آن در حدود ۲۷ تا ۳۰درصد رای گیری) احتمالا به نظر می رسد یک ائتلاف راست متعلق به حزب سابق نخست وزیر سیلویو برلوسکونی است حزب ایتالیایی در حالی که افق محکمی دارد

نظرات