بازداشت فرهنگ

0
392

انور عباسی

اغلب شاهد آن هستیم که نوع و شیوه و سوژه دستگیریهای حکومتی در ایران از مرکز به سوی حاشیه تفاوتهایی در خود دارد. در غالب اوقات دستگیریهای مرکز حول مسائل اجتماعی و از قبیل به استادیوم رفتن زنان و برخورد با دگرباشان جنسی و از این قبیل بوده ولی دستگیریهای از باب مثال کوردستان صبغه‌ای سیاسی در خود داشته است از قبیل جنبشهای اعتراضی و عضویت در احزاب سیاسی و غیره. بخشی از این مسئله به نگاه فوق امنیتی جمهوری اسلامی به کوردستان مربوط میشود و بخشی از آن به پس زمینه فکری و سیاسی و حضور پر رنگ احزاب (حداقل بمانند ایده) در جامعه کوردستان و خواستهای جدی ملیگرایانه کوردها برمیگردد. اما از این تفاوت کە بگذریم در نهایت به این مسئله برمیخوریم کە رژیم جمهوری اسلامی در هردو مورد به شدت به مسئله فرهنگ حساسیت نشان میدهد. برای او یکدست کردن جامعه از نظر فرهنگی در اولویت تمامی اولویتها قرار دارد چرا کە از قدرت این سلاح به خوبی آگاه است. اگرچه در این مورد هم باز تفاوتهایی در نوع برخورد و نوع سوژهه‌های انتخابی برای برخورد و دستگیری مشاهده میشود.

در موج جدید دستگیریهای کوردستان بمانند گذشته فعالین مدنی و نویسنده‌گان آماج این دستگیریها هستند و در مرکز، جوانانی کە در فضای مجازی با نوع پوشش و اکتهای روزمره خود فرهنگ دیکته شده از جانب جمهوری اسلامی را بە چالش میکشند و شاید حتی خود نیز از کارکرد مثبت کارهایشان در جهت تضعیف گفتمان ضد زن و ضد انسانی رژیم جمهوری اسلامی مطلع نباشند مورد دستگیری قرار گرفته‌اند. جالب اینجاست کە هدف این دستگیریها کسانی نیستند کە ابتذال مورد نظر جمهوری اسلامی را رواج میدهند بلکە کسانی بازداشت شده‌اند کە بە واقع هنری در اکت دارند و قابلیت جلب توجه مثبت را دارا هستند. رژیم بە کسانی کە عملهای عجیب و غریب زیبایی انجام میدهند، بە کسانی کە با تمام عریانیها (که گویا عملی مجرمانه است در جمهوری اسلامی) هر از چند گاهی یادی از رمضان و عاشورا و محرم و میکنند، با کسانی کە فرهنگ فحاشی و زن ستیزی را اشاعه میدهند و … کاری ندارد. هدف او کسانی هستند کە در جهت دلخواه او حرکت نمیکنند، کسانی کە در تقویت روحیه شاد زیستن موثر هستند و بە هیچ یک از نهادهای امنیتی خودی متصل نیستند، در این زمینە هدف قرار میگیرند.

از آن سو در کوردستان با فضایی مواجه هستیم کە در آن تنها نوشتن و خواندن و هرگونه ارتباط با زبان و فرهنگ کوردی کافیست تا بە عنوان عنصر خطرناک قلمداد شد. پس از آن یا با بە حاشیە راندن و یا با تطمیع شخص سعی در استفادە حکومتی از آنها میشود و در صورت عدم توفیق به عناوین مختلف اقدام بە دستگیری افراد میشود. توهم توطئه‌ای کە در رگ و پی و ساختار رژیم جمهوری اسلامی ریشه دوانده است بهترین سرمایه‌های انسانی ایران و کوردستان را هدف قرار داده است که به خیال خود تداوم حیات ننگین خویش را تضمین کند ولیکن در دنیای امروز آن چیزی کە محال مینماید پنهان کردن چنین اعمالی و نتیجه گرفتن از زور و ارعاب و شکنجه و زندان و اعدام است.

برخلاف تصور رژیم، خوشبختانه این بازداشتها محبوبیت بیشتری برای این افراد بە ارمغان میاورد و در واقع برخورد یا عدم برخورد رژیم با فرهنگ تاثیری در تاثیرگذار بودن آن ندارد.

 

نظرات